تبليغاتX
باده

 

اگرم شور چینش برف را برهیمنه ی سفید زمان بو کنی،و یا دستت به تمنای بوسیدن رکاب لیوان قهوه دریغ نرود، شاید بتوانی تسبیح ماه را در شب بتهون به عاریت بکشی.

آری!

آن حین، لحظه ی آوای تنهایی توست.

 

«حافظ اصلانی»

Music : L-V-Beethoven :Piano Sonata No.14 in C sharp minor, Op.27 No.2 Moonlight

   

          

         

         

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

               

 


 

بقلم باده در 90/12/07

 لينك مطلب      

 

ساده بگم...

ساده بودن

ساده است

 

بقلم باده در 90/08/25

 لينك مطلب      

 

پرواز را باید دید....
به تن برگ رسیده ی بید....

"باده"

بقلم باده در 90/08/12

 لينك مطلب      

 

وطنم نیست دیاری که شما خوانیدش
نه زبانی
نه نژادی
که شما نازیدش.
در ازل بود که من یاد شدم
و سرایی که ابدیت من در آن جای شدم.

 

بقلم باده در 90/06/17

 لينك مطلب      

 

از دیده ات رخت کدورت برکن

من از دیار آمدن آمده ام

سوغات، شادی آورده ام

مبارکت باد.

 

بقلم باده در 90/05/18

 لينك مطلب      

 

گاهی که به بزم شیطان کورکورانه شادم
صدای نگاهت داغ ادامه را چشمک می زند و می آموزم که تنها برای حالا نیستم.

دوست شاعرم  ونیز.....

 

بقلم باده در 90/05/15

 لينك مطلب      

 

چه آرام درونم شکفته است
روبروی خلوت گرم
تنهایی


 

بقلم باده در 90/04/31

 لينك مطلب      

 

ای کاش مرگ را می شد بخشید...!!

تکه ای از بودنم را.....

چه کنم که باد همه را با خود برده است.....

 

بقلم باده در 90/03/13

 لينك مطلب      

 

زندگی....؟

ترس هر روزه ام

 تکرار لاجرم توست..

بقلم باده در 90/02/30

 لينك مطلب      

 

نگاه

پشت هر نگاه نرم

فلسفه ای از تفاوت در راه است.......

 

Photo By: Amir Mohamadi

بقلم باده در 90/02/04

 لينك مطلب      

 

سونامی ژاپن

هجوم نبودنت را

در این دقایق شلوغ

چگونه با خود تکرار کنم!

بقلم باده در 90/01/15

 لينك مطلب      

آینده.....

آغوشت را باز نگه دار

در فکر آمدنم.

 

.........................

البته این قطعه الهام گرفته شده از این  شعر دوستم قو هستش:

سفر کردم

به آینده

خدا را دیدم

چه مهربان شده !

بقلم باده در 89/11/13

 لينك مطلب      

 

دلم برگ درخت پاییز است

رنگش زرد

روبه افق مرگ

صدا بر نمی آورد

چون قدمگاه توست

بقلم باده در 89/11/13

 لينك مطلب      

زمستان در راه است.........

و همچنان شیرینی بهار روحم را می آزارد.

بقلم باده در 89/10/17

 لينك مطلب      

 

و چه تنها ماندی............

تو در آن دشت شلوغ!

بقلم باده در 89/10/03

 لينك مطلب      

 

آخر چه کنم!

با این همه آخر چه کنم.

 

 

بقلم باده در 89/09/18

 لينك مطلب      

 

دستان ملتمس تنهایی

باز شب شد

و دستان ملتمس تنهایی

گریبانم را گرفت!

 

Photography By: Olivier Föllmi

بقلم باده در 89/09/10

 لينك مطلب      

 

باران می بارد.!

و برای من تنها........

آواز نجات پاییز آغاز می شود

بقلم باده در 89/08/20

 لينك مطلب      

 

با عبور مار
علف به آرامی کمر راست کرد
 

هن می کیوکو

بقلم باده در 89/08/01

 لينك مطلب      

 

آزادی ام برای تو

زندان مرا عادت کرده

بقلم باده در 89/07/22

 لينك مطلب      

 

آخر چرا..........

خود را بی من

تنها گذاشتی

...............................

شاید اینجوری هم بشه  (آخر چرا / خود را / بی من تنها / گذاشتی )

 

بقلم باده در 89/07/15

 لينك مطلب      

 

حجم سرکش

چون حجمی سرکش

در کویر تنهایی ام حیرانم 

                                

Chapel ‌By Juan Carlos Osinga & Sol.M.F

بقلم باده در 89/07/13

 لينك مطلب      

 

بگذارید که عشق خود بیفتد در اندیشه ی خاموش دلم

نه به دستان تهی دست نیاز

 

 

بقلم باده در 89/07/13

 لينك مطلب      

 

اولین مینیمال من:

اکنون

کتاب می خواند و به نیمکت لممیده بود. خانم جوانی آمد و با لحنی آشنا گفت:

_ اگر مزاحم هستم بمانم.

 مرد با اینکه  بدش نمی آمد او را نگاه کند با تظاهر به بی خیالی گفت:

_ نه! مزاحم نیستید.

خانم جوان نشست و با اشاره به آسمان گفت: به نظر شما امشب بارون میاد؟

_ شاید. اما می دانم که من الان کتاب می خوانم!

دختر جوان بعد از مدتی آرام بلند شد و پر سرو صدا دور شد.

مرد سالهاست در گوش خود زمزمه می کند : به نظرشما امشب بارون میاد؟

 

 

بقلم باده در 89/07/13

 لينك مطلب      

 

در این جهنم پر واژه

چه دیر دانستم

بهشت من

خاموشی است.

                       ضیاء موحدی

 

به نقل از تنها اگر دمی

بقلم باده در 89/07/10

 لينك مطلب      

 

تنهایی

_ حرف هایم را تنها برای تو میگویم

_ برای تو که مرا می فهمی

...........

_ چیه؟ چرا اینجوری نیگام می کنی؟ نفهمیدی؟..........

 

بقلم باده در 89/07/08

 لينك مطلب      

 

درخواست سوم

_ اولی گفت: گرما و سرخی ام تورا مست می کند.با من بیا.

_ دومی گفت:انحنا و لطافتمان  تو را آرام می کند. با ما بیا.

_ سومی گفت: با اولی مست برو. با دومی  آرام بیا.

آنوقت با من بمان.

بقلم باده در 89/07/07

 لينك مطلب      

ستاره

تنها خودش در کنارش نشسته بود

به ستاره خیره شده بود

حسی خاص در صورتش نقش بسته بود

عاشق شده بود

اما می دانست که ستاره مرده است.

بقلم باده در 89/07/05

 لينك مطلب      

 

 تو

دوست دارم از تو بترسم!

اما چرا؟.........

 

 

بقلم باده در 89/07/04

 لينك مطلب      

 

چه عهدیست کبوتران را

که امسال هم پاییز

باران ببارد

 

                                                                از من

 

بقلم باده در 89/06/28

 لينك مطلب      


Linkbox
 

کپي برداري از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز ميباشد .

All Rights Reserved 2007-2008 © by badeh.blogfa.com